شعر و شعرا

شاخه ها پژمرده، سنگها افسرده، رود مي نالد. جغد مي خواند. غم بياميخته با رنگ غروب. ميتراود ز لبم قصه ي سرد: دلم افسرده در اين تنگ غروب..!! (سهراب سپهري)

در این قربت خانگی

بگو هرچی باید بگی

غزل بگو به سادگی

بگو زنده باد زندگی....!!!

                              ( شهیار قنبری )

کسی آمد که حرف عشق را با ما زد

دل ترسوی ما هم دل به دریا زد

به یک دریای طوفانی

دل ما رفته مهمانی.....!!!

                                  ( مسعود فردمنش )

كسي آمد كه حرف عشق را با ما زد دل ترسوي ما هم دل به دريا زد (مسعود فردمنش)

....و اما شعری دیگر:

من نمی دانم که چرا می گویند اسب حیوان نجیبیست

کبوتر زیباست

و چرا در قفس هیچکس کرکس نیست؟!

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد؟!!

چشمها را باید شست

جور دیگر باید دید...

ابری نیست ...

بادی نیست...

مینشینم لب حوض... گردش ماهی ها ..روشنی..من..گل..آب.

پاکی خوشه ی زیست.......

                      به نام خداوند جان و خرد

از شاعران جوان ایرانی دعوت میشود شعرهای گرایبهای خود را در این بلاگ به نمایش دراورند

                                                                                     با تشکرـمدیریت بلاگ