تبليغاتX
شعر و شعرا

شعر ایرونی

تو را با غیر میبینم صدایم در نمی آید

دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید

نشستم باده خوردم خون گرستم کنجی افتادم

تحمل میرود اما شب غم سر نمی آید

توانم وصف مرگ جور و صد دشوارتر ز آن لیک

چه گویم جور هجرت چون به گفتن درنمی آید

چه سود از شرح این دیوانگی ها بی قراری ها؟

تو مه بی مهری و حرف منت باور نمی آید

ز دست و پای دل برگیر این زنجیر جور ای زلف

که این دیوانه گر عاقل شود دیگر نمی آید

دلم در دوریت خون شد بیا در اشک چشمم بین

خدا را از چه رحمت بر من کافر نمی آید؟!!....

                                                         (مهدی اخوان ثالث)

|+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم آبان 1388 ساعت 0:44  توسط علیرضا مرادی  | 

امشب به قصه ی دل من گوش میکنی

فردا مرا چو قصه فراموش میکنی

دستم نمیرسد که در آغوش گیرمت

ای ماه با که دست در آغوش میکنی؟

در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست

هشیار و مست را همه مدهوش میکنی؟

گر گوش میکنی سخنی خوش بگویمت

بهتر ز گوهری که تو در گوش میکنی

جام جهان ز خون دل عاشقان پر است

حرمت نگاهدار اگر نوش میکنی

                                               ( هوشنگ ابتهاج)

|+| نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان 1388 ساعت 15:25  توسط علیرضا مرادی  | 

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

 

|+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم شهریور 1388 ساعت 16:34  توسط علیرضا مرادی  | 

میزی برای کار

کاری برای تخت

تختی برای خواب

خوابی برای جان

جانی برای مرگ

مرگی برای یاد

یادی برای سنگ.

این بود زندگی؟؟؟!!!...

                          حسین پناهی

|+| نوشته شده در  شنبه چهاردهم شهریور 1388 ساعت 0:51  توسط علیرضا مرادی  | 

سلام به همه ی عزیزان

چند وقت نبودم . شرمنده که  مطالب به روز نشدند

                                                                             مدیر بلاگ

|+| نوشته شده در  سه شنبه دهم شهریور 1388 ساعت 0:38  توسط علیرضا مرادی  | 

دیوونه کیه؟ عاقل کیه؟ جوونور کامل کیه؟؟!!

گفتی زندگی زیباست  دویدم

چشم دادی که ببینم که دیدم

پرسیدم این آتیشبازی تو آسمون معناش چیه؟

این همه راز  این همه رمز معناش چیه؟؟

آوردی حیرونم کنی که چی بشه نه واالله؟

مات و پریشونم کنی که چی بشه؟؟

پریشونت نبودم؟

من حیرونت نبودم؟؟؟!!

                             (حسین پناهی)

                                         

 

|+| نوشته شده در  دوشنبه یازدهم خرداد 1388 ساعت 1:12  توسط علیرضا مرادی  | 

در آبهای سبز تابستان
تنهاتر از یک برگ

با بار شادیهای مهجورم

در آبهای سبز تابستان آرام میرانم

تا سرزمین مرگ

تا ساحل غمهای پاییزی

در سایه ای خود را رها کردم

در سایه ی بی اعتبار عشق

در سایه ی فرار خوشبختی

در سایه ی ناپایداریها

                                      (فروغ فرخزاد)

|+| نوشته شده در  دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388 ساعت 0:16  توسط علیرضا مرادی  | 

گفتم که ای غزال !چرا ناز می کنی؟
هردم نوای مختلفی ساز می کنی؟
گفتا:بدرب خانه ات ار کس نکوفت مشت:
روی سکوت محض تو در باز می کنی؟

                                                            شاعر: مهدی

|+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 ساعت 1:20  توسط علیرضا مرادی  | 

از شما دوستان عزیز تقاضا می شود که اگر تمایل دارید شعر خود را در این وبلاگ به نمایش بگذارید حتما مشخصات خود را کاملا ذکر بنمایید.

                                                              با تشکرـمدیریت وبلاگ

|+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387 ساعت 16:45  توسط علیرضا مرادی  | 

و مرگ من فرا رسیده بود


قبر چال بود

گلها آماده بودند

دیگ حلوا روی آتش بود

پارچه ی سیاهم را آویزان کرده بودم

نمی دانم!!

عجیب دیر کرده بود

هان!!!

مثل اینکه تو پشت در را انداخته بودی

و مرگ

از درب خانه ی من عبور کرد..

                                      شاعر: sm

|+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387 ساعت 16:39  توسط علیرضا مرادی  | 

بدین وسیله از شاعران عزیز دعوت میشود تا در صورت تمایل شعرهای خود را در این وبلاگ به نمایش بگذارند.

                                          با تشکر-مدیریت بلاگ

|+| نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم اسفند 1387 ساعت 15:40  توسط علیرضا مرادی  | 

بيكرانه
در انتهاي هر سفر  در آيينه

دار و ندار خويش را مرور ميكنم

اما خداي دل

در آخرين سفر

در آيينه به جز دو بيكرانه آسمان

نمانده است.

كجا نديده اي مرا؟!!!

                           

|+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387 ساعت 16:43  توسط علیرضا مرادی  | 

شاخه ها پژمرده، سنگها افسرده، رود مي نالد. جغد مي خواند. غم بياميخته با رنگ غروب. ميتراود ز لبم قصه ي سرد: دلم افسرده در اين تنگ غروب..!! (سهراب سپهري)
|+| نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 19:10  توسط علیرضا مرادی  | 

در این قربت خانگی

بگو هرچی باید بگی

غزل بگو به سادگی

بگو زنده باد زندگی....!!!

                              ( شهیار قنبری )

|+| نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 ساعت 17:3  توسط علیرضا مرادی  | 

کسی آمد که حرف عشق را با ما زد

دل ترسوی ما هم دل به دریا زد

به یک دریای طوفانی

دل ما رفته مهمانی.....!!!

                                  ( مسعود فردمنش )

|+| نوشته شده در  شنبه سی و یکم فروردین 1387 ساعت 13:46  توسط علیرضا مرادی  | 

كسي آمد كه حرف عشق را با ما زد دل ترسوي ما هم دل به دريا زد (مسعود فردمنش)
|+| نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 ساعت 8:1  توسط علیرضا مرادی  | 

خیلی خیلی خسته ام.....

|+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 ساعت 17:19  توسط علیرضا مرادی  | 

....و اما شعری دیگر:

من نمی دانم که چرا می گویند اسب حیوان نجیبیست

کبوتر زیباست

و چرا در قفس هیچکس کرکس نیست؟!

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد؟!!

چشمها را باید شست

جور دیگر باید دید...

|+| نوشته شده در  چهارشنبه پنجم دی 1386 ساعت 18:20  توسط علیرضا مرادی  | 

ابری نیست ...

بادی نیست...

مینشینم لب حوض... گردش ماهی ها ..روشنی..من..گل..آب.

پاکی خوشه ی زیست.......

|+| نوشته شده در  یکشنبه ششم آبان 1386 ساعت 17:33  توسط علیرضا مرادی  | 

مقدمه
                      به نام خداوند جان و خرد

از شاعران جوان ایرانی دعوت میشود شعرهای گرایبهای خود را در این بلاگ به نمایش دراورند

                                                                                     با تشکرـمدیریت بلاگ 

 

 

 

|+| نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم مهر 1386 ساعت 18:20  توسط علیرضا مرادی  |